14 . « كژدم » همه‌جا « كردم » نوشته شده : 3 / بيت 135 ، در اين مورد املاى امروزى رعايت شده است . 15 . نشانهء تنوين در كلمات فارسى رعايت نشده ، كلمات به صورت « ظاهرا » ، « غالبا » بدون تنوين است ، نگ . 4 / بيت 1580 ، در اين كتاب از نسخه تبعيّت است . 16 . « اسپ » و « اسپان » تقريبا همه‌جا با « پ » كتابت شده است . در دفتر دوّم بيت 3078 ، « كسپ » را كه با « اسپ » قافيه شده با « پ » آورده است . در اين مورد از رسم‌الخط كتاب صرف‌نظر شده است . 17 . « بى » در كلماتى نظير « بىخود » ، « بىهوش » ( گاهى بيهوش و بيهش » تقريبا در اكثر موارد به همين صورت و دوگانه است . و در اين كتاب هم به دو صورت آمده است . 18 . توانستن ، گاهى « تانستن » تلفّظ مىشود ، در مواردى الف مقصور بالاى كلمه گذاشته شده ، مثلا 6 / بيت 828 و 820 و « نتوانم » در بيت 1070 . توانگرى هم يكى دوبار با همين الف مقصور آمده است كه « تانگرى » تلفظ شود . 19 . كلمات مختوم به « ه » غير ملفوظ ، در حالت اضافه به صورت « قطرهء » ؛ در اتّصال به « ى » نكره به صورت « قطره‌يى » و در پيوستن به « ى » رابطه به صورت « قطره‌اى » نوشته شده است . اين قبيل كلمات در نسخه همه‌جا به صورت « قطرهء » ، « رفتهء » و . . . آمده است ، امّا در مواردى كه اين نوع كلمات در پايان مصراع يا بيت آمده ، به املاى امروزى نوشته شده است . نگ 4 / بيت 818 . در اين موارد املاى نسخه رعايت شده است . 20 . « تنجامه » 2 / بيت 3524 به اين صورت آمده ، در اين كتاب هم به همين املاست . 21 . « آمن » در همه‌جا به همين املاست ، بعد آن را به « آيمن » بدل كرده‌اند . در اين كتاب هرجا كه اين كلمه به « آمن » شبيه‌تر است به صورت « آمن » و در موارد ديگر به املاى « ايمن » آمده است . نگ . 4 / بيت 729 . 22 . « كرد و خورد » در قافيه با همين اعراب نقل شده ، در اين كتاب با اعراب « كرد ، خورد » آمده است . نگ . 4 / بيت 786 . 23 . « زهرها » ، « نامها » ، « لولها » ، « خوشها » به املاى « زهره‌ها » ، « نامه‌ها » ، « لوله‌ها » ، « خوشه‌ها » آمده است . مثلا نگ . 4 / بيت 3251 . « جملتان » هم در اين كتاب به صورت « جمله‌تان » آمده است . 2 / بيت 3689 . 24 . كلماتى نظير « وانكت » ، « دانست » ، 4 / بيت 3478 ، « توبش » 4 / بيت 3387 ، « كنى » 3 / بيت 1094 ، « ماى » 2 / بيت 1942 كه احتمال مىرفت در قرائت اشكال ايجاد كند ، با اشاره در پاورقى به ترتيب به املاى « و آن كت » ، « دانه‌ست » ، « توبه‌ش » ، « كه‌نى » و « مآى » آمده است . 25 . گاه كلماتى در كتابت فراموش شده ، در مقابله بر بالاى بيت يا همان كلمه افزوده شده است ، مثلا در صفحهء 62 ( چاپ مركز نشر ) ، سطر ف نوشته شده است : « چون سفر مود . . . » ، در مقابله به اين نحو اصلاح كرده‌اند « چون سفر [ فرمود ] د . . . » به اين موارد معدود اشاره نشده است . 26 . در بعضى صفحات حواشى ناخواناست . در اين موارد به ترجمهء مثنوى از مرحوم عبد الباقى كه به نكات مندرج در حاشيه‌ها در پاورقى اشاره كرده است ، مراجعه كرده‌ايم . مثلا در حاشيهء صفحهء 62